Ψευδή ιδέα του φόβου του θανάτου

Πώς να Ξεπεράσεις την Ψευδή Ιδέα του Φόβου του Θανάτου

 

Μπορείς να Ξεπεράσεις την Ιδέα του Θανάτου;

Θυμάμαι τον εαυτό μου πάρα πολλά χρόνια πίσω να έρχομαι αντιμέτωπος με τον Νο 1 φόβο μου που ήταν ο θάνατος.

Σαν να ήθελε έτσι τα πράγματα να συμβούν και μπροστά μου πέθαναν και οι δύο παππούδες μου και η μία γιαγιά μου. Και άκουγα τον χτύπο της καρδιάς της.. Ντουπ.. Ντουπ.. Ντουπ.. Και μετά τίποτα. Και ήταν η στιγμή που όλα άλλαξαν.

Θυμάμαι να έχασα την γη κάτω από τα πόδια μου. Θυμάμαι να νιώθω ένα απίστευτο χάος. Θυμάμαι να μην ξέρω από που να πιαστώ.. Γιατί ήταν η γιαγιά που με μεγάλωσε. Ο πόνος μεγάλος. Κάτι έπρεπε να γίνει. Κάτι έπρεπε να καταλάβω. Γιατί δεν το άντεχα αυτό.

Τι είναι όμως ο θάνατος; Από ποια σκοπιά επιλέγεις να τον αντιμετωπίζεις; Και ποια είναι η ερώτηση που αν την απαντήσεις θα μπορέσεις να κατανοήσεις καλύτερα τον ψευδή φόβο του θανάτου;

[Παρακολούθησε το επιλέγοντας το video ή αν σου αρέσει περισσότερο, μπορείς να το διαβάσεις στην συνέχεια της οθόνης σου!]

Αναφορές για το επεισόδιο:

Σου άρεσε αυτό το επεισόδιο; Θέλω να σου ζητήσω να το μοιραστείς..

Να μοιραστείς όλα εκείνα τα συναισθήματα, τις σκέψεις, τις απορίες.. τις ενέργειες σου!

Το Blog μου, τα videos και τα podcasts είναι στη διάθεσή σου.

Διάβασε, παρακολούθησε, σχολίασε και μοιράσου ό,τι βρίσκεις ενδιαφέρον.

Αν λοιπόν αυτό το video έχει αξία για εσένα, βοήθησε να εξαπλώσουμε αυτό το μήνυμα..

Έτσι Σταμάτησα να Σαμποτάρω τον Εαυτό μου και να μην Χάνω τον Χρόνο μου. Δες την Μέθοδο που Ακολούθησα. Κλικ ΕΔΩ

Εάν θέλεις να ακούσεις το .mp3 κάνε κλικ εδώ

 

Συμπληρωματικά άρθρα:

Βρες την Χαρά Ανακαλύπτοντας τον Αληθινό Εαυτό σου

Φόβοι: Ένας Έξυπνος Τρόπος για να τους Ξεπεράσεις

Μάθε τον εαυτό σου και αξιοποίησε τον στο μέγιστο

Αφαίρεσε το "αλλά" από το λεξιλόγιο σου και ζήσε θαύματα

Τι είναι πιο σημαντικό: Πόσο θα ζήσεις ή πώς θα ζήσεις;

vimata_epityxias

Σχετικές  συμβουλές για να εμπνευστείς: 

[Ακολούθησε τον Μανώλη στο Instagram για να βάλεις τόνους έμπνευσης στη ζωή σου]

thanatou

thanatou

thanatou

thanatou

Σενάριο video:

[Η συνέχεια είναι ολόκληρο το σενάριο από το video του Μανώλη Ισχάκη. Παρακαλώ να σημειώσεις ότι αυτό  το επεισόδιο, όπως όλα τα videos που διαθέτει σε αυτό το blog ο Μανώλης είναι αυτοσχέδια - χωρίς σενάριο και χωρίς μοντάζ. Μαγνητοσκοπήθηκαν με την πρώτη. Ο σκοπός είναι  δια του παραδείγματος να μάθεις να είσαι ο εαυτός σου γιατί όπως και να είσαι, είσαι υπέροχος και οι άνθρωποι περιμένουν να εκφράσεις αυτό που είσαι. Αυτές οι εκπαιδεύσεις προσωπικής ανάπτυξης και επιτυχίας που βασίζονται στην αυθεντικότητα και σε στρατηγικές  υψηλής απόδοσης είναι πολύ δημοφιλείς όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε όλον τον κόσμο. Κάνε εγγραφή για να λαμβάνεις δωρεάν έμπνευση σε μορφή Podcast κάνοντας κλικ εδώ και σε μορφή video (Youtube) κάνοντας κλικ εδώ

Μπορείς να Ξεπεράσεις την Ιδέα του Θανάτου;

Θυμάμαι τον εαυτό μου πάρα πολλά χρόνια πίσω να έρχομαι αντιμέτωπος με τον Νο 1 φόβο μου που ήταν ο θάνατος.

Σαν να ήθελε έτσι τα πράγματα να συμβούν και μπροστά μου πέθαναν και οι δύο παππούδες μου και η μία γιαγιά μου. Και άκουγα τον χτύπο της καρδιάς της.. Ντουπ.. Ντουπ.. Ντουπ.. Και μετά τίποτα. Και ήταν η στιγμή που όλα άλλαξαν.

Θυμάμαι να έχασα την γη κάτω από τα πόδια μου. Θυμάμαι να νιώθω ένα απίστευτο χάος. Θυμάμαι να μην ξέρω από που να πιαστώ.. Γιατί ήταν η γιαγιά που με μεγάλωσε.

Ήταν η αιτία που πήγα στον πρώτο μου ψυχολόγο. Αυτό που φοβόμουν πάρα πολλά χρόνια έφτασα να το ζήσω πολλές φορές. Αλλά δεν σταμάτησε εκεί. Μετά από καιρό, μετά από χρόνια, για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα έχανα ανθρώπους από την ζωή μου. Φίλους, συνομήλικους.. Αιτίες; Κάποιες φορές γελοίες.

Κάθε απώλεια, ένας μικρός θάνατος

Κι εκεί είπα ότι κάτι πρέπει να γίνει. Κάτι πρέπει να καταλάβω. Γιατί δεν το άντεχα αυτό. Γι' αυτό πέρα από τον θάνατο άρχισα να συνειδητοποιώ ότι κάθε απώλεια που βίωνα στην καθημερινότητα μου ήταν ένας μικρός θάνατος. Από μια κοπέλα που μπορεί να χώρισα. Από ένα φίλο που μπορεί να έχανα. Από έναν συνεργάτη που μπορεί να άλλαζα. Μέχρι μια κουβέρτα. Και τα καλοκαίρια κοιμόμουν με κουβέρτες. Γιατί; Γιατί δεν μπορούσα να τις αποχωριστώ. Ήταν ένας θάνατος. Και δεν το άντεχα.

Έτσι λοιπόν, κάποια στιγμή είπα στον εαυτό μου πως κάτι πρέπει να γίνει, κάτι πρέπει να κάνω, κάτι πρέπει να καταλάβω, γιατί ο θάνατος είναι μέρος της ζωής. Και η ζωή έχει αξία γιατί υπάρχει ο θάνατος.

Το ταξίδι έχει αξία και ομορφιά γιατί υπάρχει ο γυρισμός.

Η σχέση είναι όμορφη γιατί κινδυνεύει να διαλυθεί.

Τα πάντα είναι όμορφα γιατί δεν είναι παντοτινά.

Η κάμπια και η πεταλούδα

Έκανα πολλά χρόνια να το καταλάβω. Αλλά πάμε λιγάκι να δούμε τι είναι ακριβώς αυτός ο θάνατος που οι περισσότεροι άνθρωποι φοβόμαστε σαν κάτι που δεν μπορεί να περιγραφεί με λόγια.

Θα ήθελα λοιπόν για λίγο να σκεφτούμε κάτι το οποίο εμένα προσωπικά με απελευθέρωσε. Σκέψου λοιπόν δύο κάμπιες να κάνουν παρέα. Κάποια στιγμή η μία κάμπια πεθαίνει. Και τι γίνεται; Πεταλούδα.

Αλλά η άλλη κάμπια ίσως να στενοχωριέται με τις φίλες της και να λέει, και να κλαίει και να οδύρεται για την κάμπια που έχασε. Όμως η κάμπια που χάθηκε έχει γίνει πεταλούδα. Και είναι πολύ πιο όμορφα από εκεί που ήταν, κλεισμένη μέσα σε ένα κουκούλι. Τώρα είναι ελεύθερη να πετάξει, να ταξιδέψει, να μυρίσει διάφορα λουλούδια, να κάτσει πάνω σε διάφορους ανθρώπους, φυτά, να επικοινωνήσει με άλλες πεταλούδες.

Δεν είναι τα πράγματα πάντα όπως τα γνωρίζουμε

Και αυτό ήταν μια συνειδητοποίηση που με απελευθέρωσε. Γιατί τα πράγματα τελικά δεν είναι πάντα ακριβώς έτσι όπως τα ξέρουμε. Και ο μεγαλύτερος θρήνος του θανάτου δεν προέρχεται από τον ίδιο τον θάνατο, όσο στην εκπαίδευση που έχουμε γι' αυτόν.

Και δεν θα ξεχάσω μια φορά, που έχω πάει στην κηδεία ενός φίλου που τον έσφαξε η κοπέλα του, έγκλημα πάθους. Αυτός ο φίλος μου ήταν από την Κένυα. Εκεί έχουν άλλα έθιμα όμως. Και όταν πήγα εκεί έπαθα πλάκα όταν έβλεπα μικρά παιδιά πώς αντιμετώπιζαν τον θάνατο.

Και το αποκορύφωμα; Την ώρα της ταφής, την ώρα που έριχναν το χώμα, ξεκίνησε μια γυναίκα να τραγουδάει Gospel. Και μετά όλοι οι άλλοι ακολούθησαν με αυτές τις υπέροχες νέγρικες φωνές. Και όλο αυτό είχε γίνει μια μελωδία. Είχε γίνει ένα πάρτι και λέω μέσα μου “Που βρίσκομαι;”. Ήταν ο πιο “χαρούμενος θάνατος”, η πιο “χαρούμενη κηδεία”, που βρέθηκα ποτέ στην ζωή μου.

Δεν έχει σημασία ο θάνατος αλλά το πως αντιλαμβάνεσαι την διαδικασία

Γιατί ξέρεις τι κατάλαβα; Ότι τελικά ο θάνατος είναι αυτός που είναι. Σημασία έχει εγώ πώς αντιλαμβάνομαι αυτή την διαδικασία. Πώς το σκέφτομαι; Σαν κάμπια; Ή σαν πεταλούδα; Εσύ πώς το σκέφτεσαι;

Επίσης, για μένα ο θάνατος είναι αυτός που με βοηθάει να κάνω πάρα πολλά πράγματα. Γιατί πολλές φορές στην ζωή μου θέλω να κάνω πράγματα αλλά ξέρεις τι γίνεται; Κολλάω. Κάτι υπάρχει μέσα μου το οποίο δεν με αφήνει. Κι εκείνη την στιγμή ξέρεις τι σκέφτομαι; Σκέφτομαι όλους τους ανθρώπους που έχουν χαθεί. Σκέφτομαι ότι αύριο μπορεί κι εγώ να μην υπάρχω. Ξέρεις τι σκέφτομαι; Ότι δεν έχω χρόνο για να αναβάλλω. Αύριο μπορεί να πεθάνω. Σε λίγο μπορεί να πεθάνω. Σήμερα μπορεί να βλέπεις το τελευταίο δικό μου video. Δεν ξέρεις.

Όμως την ώρα που για κάποιον λόγο θέλω να κάνω κάτι και κάτι με σταματάει, δεν θα χάσω χρόνο να αναλύσω τι με σταματάει και γιατί με σταματάει. Όχι, γιατί αυτό θα φύγει. Και τι κάνω; Αρχίζω να συνειδητοποιώ ότι ίσως αξίζει να το κάνω. Γιατί δεν ξέρω αύριο εάν θα έχω την ευκαιρία να το κάνω.

Κι αν το σκεφτείς και ακόμα παραπάνω, και πάμε ακόμα παρακάτω και πιο μέσα, θα ανακαλύψουμε ότι όλοι οι άνθρωποι κοιμόμαστε στο τέλος της ημέρας. Και τι είναι ο ύπνος; Μια πρόβα θανάτου. Και τα έχουμε πάει πάρα πολύ καλά.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα των ανθρώπων δεν είναι ο θάνατος 

Το πρόβλημα λοιπόν, και αυτό θα ήθελα να σου μείνει, αν είναι να σου μείνει κάτι από όλο αυτό το video, δεν είναι ο θάνατος στους ανθρώπους. Το μεγαλύτερο πρόβλημα στους ανθρώπους ξέρεις ποιο είναι; Θα στο απαντήσω με μια ερώτηση: Εάν έκανες μια λίστα από 80 πράγματα που θέλεις να κάνεις στην ζωή σου, με όλα αυτά που γεμίζουν την καρδιά σου – αγάπη, έμπνευση, ηρεμία, ενθουσιασμό, πάθος – και τα ολοκληρώσεις, τα κάνεις όλα και δεν θέλεις κάτι άλλο να κάνεις θα είχες πρόβλημα να πεθάνεις;

Αν κάνεις με πολλή ειλικρίνεια την ερώτηση και δώσεις με ειλικρίνεια την απάντηση στον εαυτό σου θα δεις ότι η απάντηση είναι όχι. Κανένας δεν έχει πρόβλημα να πεθάνει όταν κάνει τα πράγματα που θέλει να κάνει.

Άρα λοιπόν δεν είναι το πρόβλημα στον θάνατο. Το πρόβλημα είναι ότι οι άνθρωποι ζουν νεκροί και δεν απολαμβάνουν, δεν διεκδικούν, αυτά που θέλουν γιατί προβάλουν τον θάνατο, που θα γίνει κάποια στιγμή, στο τώρα. Αλλά όταν είναι να πεθάνεις θα είσαι έτοιμος. Το ζήτημα είναι να ζήσεις τώρα.

Ζήσε και διεκδίκησε όλα όσα θέλεις και αξίζεις

Αυτή την ερώτηση την έχω κάνει σε εκατοντάδες ανθρώπους. Όλοι οι άνθρωποι ξέρεις τι μου είπαν; Και τι κατάλαβαν και τι συνειδητοποίησαν; Ότι το πρόβλημα τους δεν είναι ο θάνατος. Το πρόβλημα τους είναι ότι δεν έζησαν αυτά που ήθελαν. Το πρόβλημα τους είναι ότι δεν διεκδικούν αυτά που θέλουν.

Άρα λοιπόν εάν φτιάξεις μια λίστα με όλα αυτά που γουστάρεις να κάνεις, πέρα από τα πρέπει, πέρα από τις κοινωνίες, τους φίλους, τους γνωστούς, όλα αυτά τα πράγματα, θα δεις ότι θα μπορείς να κάνεις, θα μπορείς να διεκδικείς και ο φόβος του θανάτου δεν θα υπάρχει.

Στην ουσία ο φόβος του θανάτου ξέρεις τι σου θυμίζει “Ε, φίλε, πήγαινε να τα κάνεις γιατί υπάρχει ημερομηνία λήξης”. Είναι σαν το dead line σε μία εργασία. Αν δεν μπει το dead line δεν θα την κάνεις ποτέ. Αυτό κάνει ο θάνατος. Σε βοηθάει να κάνεις τα πράγματα. Αλλιώς πήγαινε σε ένα εργασιακό περιβάλλον και πες “Κάντε αυτό όποτε θέλετε”. Δεν θα γίνει ποτέ.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερος πόνος;

Πρόσεξε τώρα. Κάποιος, όμως, μπορεί να λέει “Και τι γίνεται όταν χάσω τον δικό μου άνθρωπο;” Ξέρεις τι κατάλαβα; Ούτε εκεί είναι πρόβλημα. Πότε όμως δεν είναι πρόβλημα; Εάν φροντίσουμε να μην έχουμε συναισθηματικές εκκρεμότητες με αυτούς τους ανθρώπους. Γιατί αν δεις, ο μεγαλύτερος πόνος ξέρεις ποιος είναι; Ο μεγαλύτερος πόνος είναι “Γαμώτο. Δεν του είπα ούτε αυτό, ούτε εκείνο, ούτε το άλλο. Έκανα λάθος κι εκείνο και το άλλο και το παράλλο”

Η στιγμή για να κάνεις πράγματα είναι ΤΩΡΑ

Και στο τέλος της ημέρας, αυτό που θέλω να σου πω ποιο είναι; Γράψε και σημείωσε όλους τους σημαντικούς ανθρώπους της ζωής σου και πήγαινε και πες τώρα, για να μην μετανιώσεις τότε, για ότι δεν είπες και μπορείς να κάνεις τώρα.

Θέλεις να πεις ένα σ' αγαπώ σ' έναν άνθρωπο; Πήγαινε πες το.

Θέλεις να τον πάρεις μια αγκαλιά; Πήγαινε πάρε τον.

Θέλεις να τον βγείτε για έναν καφέ. Πήγαινε κάν' το.

Θέλεις να τον πάρεις ένα τηλέφωνο. Πήγαινε.

Είναι κάτι που θέλεις να του πεις και είναι πολύ σημαντικό για εσένα;

Πες το.. ΤΩΡΑ!

Και όλα τα άλλα θα δεις ότι δεν υφίστανται.

Θα ήθελα να σ' ευχαριστήσω πολύ για τον χρόνο σου, που είσαι εδώ και είδες αυτό το video. Εύχομαι να έχει αξία για εσένα και να είναι μια τροφή για σκέψη. Ένα λιθαράκι σε αυτή την όμορφη πορεία την οποία διανύεις στην ζωή σου.

Να Αγαπάς τον Εαυτό σου, να τον Φροντίζεις, και να Ζεις με Πάθος!

Γράψε τη γνώμη σου

Αφήστε το μήνυμά σας

* Δηλώνει Υποχρεωτικό Πεδίο